anóda

Anoda ( ἄνοδος (anodos), „wyjście“) to elektroda, odprowadzająca z przestrzeni ujemne cząstki elektrycznego ładunku.

Która z elektrod konkretnego elementu w danym momencie reprezentuje anodę, a która katodę, zależy od typu elementu i trybu pracy. W elektrochemii anoda reprezentuje elektrodę, na której zachodzi oksydacja. W przypadku przyłożenia wystarczająco dużego zewnętrznego napięcia do elektrod następuje elektroliza, przy której anodą jest elektroda z dodatnim ładunkiem. Przykładem jest ładowanie akumulatora. Natomiast przy rozładowywaniu elektrochemicznego źródła, kiedy prąd płynie przeciwnym kierunkiem niż przy ładowaniu, anodą jest elektroda z ujemnym ładunkiem.

W elektronice spotykamy się z tym pojęciem w przypadku elementów takich jak dioda albo elektronka, gdzie anoda zazwyczaj (nie zawsze) reprezentuje elektrodę z dodatnim napięciem. W przypadku diod półprzewodnikowych anoda to półprzewodnik typu P i w kierunku przewodzenia jest podłączona do dodatniego napięcia. Szczególnym przypadkiem jest fotodioda. Jest to dioda, która przy oświetleniu działa jak źródło energii elektrycznej. Półprzewodnik typu P w takim przypadku jest dodatnim biegunem źródła, prąd z niego wychodzi, przechodzi przez obwód elektryczny i wpada do ujemnego zacisku - półprzewodnika typu N, który tworzy anodę.