katóda
Katóda to elektroda w układzie elektrochemicznym lub obwodzie elektrycznym, która odbiera elektrony podczas reakcji elektrochemicznych. W cewce elektrolitycznej, cewce elektrolitycznej lub baterii galwanicznej katoda to miejsce, w którym zachodzi reakcja redukcji, czyli odbieranie elektronów.
W cewce elektrolitycznej lub cewce elektrolitycznej, w której zachodzi elektroliza, katoda jest podłączona do ujemnego bieguna źródła napięcia. W czasie przepływu prądu elektrycznego przez elektrolit na katodzie zachodzi redukcja, co oznacza, że elektrody odbierają elektrony i zachodzi reakcja chemiczna. Na katodzie tworzą się więc związki lub produkty redukcji.
W baterii galwanicznej, w której zachodzi spontaniczna reakcja elektrochemiczna, katoda to miejsce, w którym zachodzi utlenianie, co oznacza, że elektrody uwalniają elektrony do otoczenia. Na katodzie zachodzi redukcja produktów, które dochodzą z anody, a tym samym utrzymuje się równowagę elektryczną w systemie.
Katoda ma ujemny ładunek w układach elektrochemicznych i to miejsce, w którym zachodzi reakcja zapewniająca przepływ elektronów. Jest ważnym elementem procesów elektrochemicznych i znajduje zastosowanie w różnych aplikacjach, jak elektroliza, baterie galwaniczne, akumulatory, reaktory elektrochemiczne i inne.
W elektrochemii terminem katoda ( κάθοδος (kathodos), 'spadek' lub 'droga w dół') oznacza się elektrodę, na której zachodzi redukcja. W przypadku przyłożenia zewnętrznego napięcia do elektrod (w czasie elektrolizy) katoda ma ujemny ładunek, w przypadku ogniwa elektrycznego dodatni ładunek.
W elektronice można spotkać się z tym pojęciem w komponentach, jak dioda, lampka elektronowa lub tyrystor, gdzie katoda zazwyczaj reprezentuje elektrodę z ujemnym napięciem. W przypadku półprzewodnikowej diody katoda to półprzewodnik typu N i w kierunku przewodzenia jest podłączona do ujemnego napięcia.
Przeciwieństwem katody jest anoda.