Freón

Freon to trwale uproszczone określenie związków z grupy halogenodermatów, które zawierają co najmniej dwa typy halogenowych podstawników, z których jednym jest fluor (F). Jest to nieoficjalna nazwa grupy związków chemicznych znanych jako chlorofluorocarbony (CFC) i hydrochlorofluorocarbony (HCFC). Są to związki organiczne, zawierające atomy węgla, chloru, fluoru i czasem także wodoru. Freony zostały opracowane w przeszłości i były szeroko stosowane w różnych gałęziach przemysłu, głównie jako czynniki chłodnicze.

Freony były stosowane jako czynniki chłodnicze w lodówkach, klimatyzacjach, pompach ciepła i innych systemach chłodniczych. Mogły mieć wyróżniające się właściwości chłodnicze i były uważane za bezpieczne i skuteczne czynniki chłodnicze.

Jednak w latach 70. i 80. XX wieku stwierdzono, że freony mają szkodliwe skutki dla środowiska. Ponieważ są bardzo trwałe i nie są łatwo rozkładalne, mogą parować i dostać się do wyższych warstw atmosfery, gdzie reagują z molekułami ozonu i przyczyniają się do ich rozpadu. Ten proces uszkadza warstwę ozonową, która chroni Ziemię przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym.

W związku z tym została stworzona międzynarodowa umowa znana jako Protokół z Monreala, która zobowiązała się do stopniowego wycofywania i ograniczania użycia freonów. Obecnie użycie freonów w wielu krajach jest ograniczone lub zakazane, a zostały zastąpione bardziej ekologicznymi alternatywami, takimi jak hydrofluorocarbony (HFC) i hydrofluoroolefiny (HFO), które mają niższy lub żaden negatywny wpływ na warstwę ozonową.