Decibel

Decybel (dB) to logarytmiczna jednostka do pomiaru stosunku wielkości fizycznych, takich jak intensywność dźwięku, moc, napięcie, czy intensywność elektromagnetycznej fali radiowej. Służy do wyrażania dużych różnic w wartościach tych wielkości fizycznych.

Definicja decybelu opiera się na logarytmie dziesiętnym stosunku dwóch wielkości. Stosunek jest uzyskiwany dzieląc jedną wielkość przez drugą. W przypadku dźwięku stosuje się logarytm stosunku intensywności dźwięku do referencyjnej intensywności, która jest punktem odniesienia, zazwyczaj jest to najniższe słyszenie dźwięku przez ludzkie ucho.

Decybel to jednostka bezwymiarowa, ponieważ jest zdefiniowana jako logarytm stosunku dwóch tych samych wielkości fizycznych. W przypadku dźwięku często stosuje się dziesiętną skalę, w której jedno dziesiętne zwiększenie decybelu odpowiada podwojeniu intensywności dźwięku.

Decybel jest używany w różnych dziedzinach, takich jak akustyka, telekomunikacja, elektronika, inżynieria audio, komunikacja radiowa i wiele innych. Jest przydatny do pomiaru i wyrażania dużych zakresów wartości oraz do porównywania różnych poziomów dźwięku, sygnałów lub mocy.